In 2020 sloot een groot metaalbedrijf de deuren. Door het faillissement verloren ruim 500 werknemers hun job. Zo ook Stefaan, op dat moment 55 jaar en de laatste twintig jaar aan de slag als eindafwerker en inpakker van de productielijn.

“Oei, wat moet er met mij gebeuren, is er nog toekomst voor een 55-jarige?” 

Stefaan had het faillissement zien aankomen, hij had zijn werk bij het metaalbedrijf de volle twintig jaar met veel plezier gedaan en was in eerste instantie bezorgd over zijn leeftijd. Hij werd dat jaar 56 en had al eens een herstructurering meegemaakt. Zijn eerste reactie was “oei, wat moet er met mij gebeuren?” Hij kwam in outplacement terecht bij Hura. En door het outplacementtraject bij coach Gerd, kreeg zijn leven een totaal andere wending.

Net op dat moment brak ook de eerste coronacrisis met lockdown uit in maart 2020. Zijn schoonmoeder verbleef op dat moment in een woonzorgcentrum en plots viel het bezoek aan haar dus ook weg.

Om zijn schoonmoeder toch nog te kunnen zien, besloot Stefaan samen met zijn vrouw om vrijwilligerswerk te gaan doen. “Het was in eerste instantie niet de bedoeling om er iets professioneels mee te doen. We gingen om de andere dag logistieke hulp bieden, zoals eten geven. En gaandeweg ontdekte ik dat dit werk mij heel goed lag.”

Een vriendin van Stefaan startte in april met de VDAB cursus voor zorgkundige. Stefaan had geen idee dat hij op zijn leeftijd nog een herscholing kon doen en ging zich informeren. Met de hulp van zijn outplacement coach, schreef hij een motivatiebrief om toegelaten te worden. En ja, hij mocht starten en kwam zo weer op de schoolbanken terecht.

"Ik dacht tussen de snotneuzen te zitten maar ik ben zelfs niet de oudste"

Terug lessen volgen, de hele tijd met mondmasker op, viel best wel zwaar in het begin. Studeren verloopt minder vlot dan vroeger. “We zijn gestart met een groep van twintig leerlingen en er blijven er ondertussen nog acht over. Dat zijn grotendeels de 50-plussers. Ik ben trouwens ook niet de oudste, er zijn er nog twee voor mij”. Stefaan loopt ondertussen ook stage en krijgt lovende feedback. Hij heeft zelfs al een jobaanbieding gekregen. Hij had zich nooit kunnen inbeelden dat hij de job van zorgkundige zou gaan doen. Zinvol bezig zijn, werk doen dat ertoe doet, dat drijft hem om de opleiding af te maken. Hij wil oude mensen nog de beste zorg geven in de laatste fase van hun leven.

"Probeer uw grenzen te verleggen, een crisis biedt kansen"

Zijn carrièreswitch van de fabriek naar zorgkundige is volgens hem een samenloop van omstandigheden geweest: het faillissement van de metaalfabriek, de motivatie en steun van zijn outplacementcoach en daarbovenop de coronacrisis. Zo zie je maar dat een crisis kansen biedt.

Stefaan geeft als advies aan andere 55-plussers die hun werk verliezen: “volg uw hart en verleg uw grenzen”.